Zirve ile dip arasındaki uçurum: Türkiye’nin en fakir ilçeleri

Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) eğitim düzeyi, gelir durumu, hane halkı varlıkları ve yaşam standartları gibi çok sayıda göstergeyi dikkate alarak hazırladığı sosyoekonomik analiz, Türkiye’deki gelir ve refah dağılımındaki dengesizliği bir kez daha gözler önüne serdi. Çalışmaya göre Türkiye genelinde hanelerin yalnızca yüzde 1,1’i “en yüksek refah” grubunda yer alıyor.

Araştırma, büyükşehir merkezleri ile kırsal ilçeler arasındaki farkın giderek derinleştiğini ortaya koyarken; Ankara’nın Çankaya ilçesi sosyoekonomik açıdan zirvede yer aldı. Çankaya’yı İstanbul’un Kadıköy ve Beşiktaş ilçeleri izledi. Buna karşılık, listenin alt sıralarında nüfusu görece düşük, kırsal yapısı baskın ve sosyal imkanlara erişimi sınırlı ilçeler dikkat çekti.

TÜİK verilerine göre sosyoekonomik seviyesi en düşük ilçe Giresun’un Çamoluk ilçesi oldu. Çamoluk’u, farklı illerden altı ilçe daha izledi. Bu bölgelerde gelir kaynaklarının sınırlı olması, eğitim olanaklarının yetersizliği ve temel hizmetlere erişimde yaşanan güçlükler öne çıkan başlıklar arasında yer aldı.

TÜİK verilerine göre Türkiye’nin sosyoekonomik seviyesi en düşük 7 ilçesi

Giresun – Çamoluk
Sosyoekonomik göstergelerde en düşük puanı alan ilçe olarak listenin son sırasında yer aldı.

Konya – Derebucak
Kırsal nüfus oranının yüksek olduğu ilçede gelir ve sosyal imkânların sınırlı olduğu görüldü.

Sivas – Doğanşar
Eğitim ve yaşam standartları göstergelerinde ülke ortalamasının belirgin şekilde altında kaldı.

Kayseri – Felahiye
Hane halkı varlıkları ve ekonomik faaliyet çeşitliliğinin düşük olduğu ilçeler arasında yer aldı.

Sinop – Dikmen
Sosyal ve ekonomik altyapıya erişimde yaşanan kısıtlılık dikkat çekti.

Kastamonu – Pınarbaşı
Kırsal yapının baskın olduğu ilçede sosyoekonomik göstergeler alt sıralarda yer aldı.

Çankırı – Bayramören
Gelir düzeyi ve yaşam standartları açısından listenin en alt grubunda bulunan ilçelerden biri oldu.