Trump-Meloni arasında soğuk rüzgarlar: Siyasi yakınlık sona mı erdi?

ABD Başkanı Donald Trump ile İtalya Başbakanı Giorgia Meloni arasında kısa süre içinde keskin bir diplomatik gerilim yaşandı. Bir dönem yakın siyasi ortaklık vurgusuyla öne çıkan iki liderin ilişkisi, son açıklamalarla belirgin biçimde bozuldu.

İtalyan basınına yansıyan telefon röportajında Trump’ın, Meloni’ye yönelik sert ifadeler kullandığı ve İtalya’nın bazı uluslararası başlıklardaki tutumundan duyduğu rahatsızlığı dile getirdiği aktarıldı. Trump’ın özellikle Roma’nın askeri ve enerji politikalarına ilişkin yaklaşımını hedef aldığı, bu kapsamda İtalya’nın ABD’nin bazı operasyonlarına verdiği desteği yetersiz bulduğu belirtildi.

Trump’ın açıklamalarında ton değişikliği dikkat çekerken, kısa süre önce “yakın dost” ve “güçlü lider” olarak tanımladığı Meloni hakkında bu kez hayal kırıklığı vurgusu yaptığı ifade edildi. ABD’li liderin, İtalya’nın son dönemdeki dış politika hamlelerinin Washington ile uyumlu olmadığını savunduğu bildirildi.

Roma yönetiminin son aylarda Orta Doğu merkezli bazı askeri iş birliklerinde mesafe koyduğu, ayrıca enerji güvenliği ve savunma anlaşmalarına ilişkin adımlarının ABD’de tartışma yarattığı biliniyor. Bu gelişmelerin, iki başkent arasındaki diplomatik çizgide belirgin bir ayrışma oluşturduğu değerlendiriliyor.

Gerilim yalnızca güvenlik ve enerji başlıklarıyla sınırlı kalmadı. Trump’ın, Katolik dünyasının ruhani liderine yönelik tartışmalı değerlendirmeleri nedeniyle İtalya içinde de eleştirilere hedef olduğu, Meloni’nin ise bu açıklamaları kabul edilemez bulduğunu daha önce kamuoyuna açıkladığı hatırlatılıyor. Bu süreç, ikili ilişkilerdeki kırılmayı daha görünür hale getirdi.

İtalya iç siyasetinde de yankı bulan çıkışlar, muhalefet tarafından hükümetin uluslararası alanda yalnızlaştığı yönünde yorumlandı. Eski Başbakanlardan Matteo Renzi, sosyal medya üzerinden yaptığı değerlendirmede hükümete yönelik eleştirilerini sertleştirdi.

Öte yandan bazı akademik çevreler, yaşanan gerilimin Meloni açısından siyasi bir yeniden konumlanma fırsatı da yaratabileceğini savunuyor. Roma merkezli analizlerde, İtalya liderinin dış politika çizgisini daha bağımsız bir eksene taşıyabileceği görüşü öne çıkıyor.