Yargıtay’dan “sürgün” kararı: İş yerini değiştiren işveren tazminat ödeyebilir

Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin daha önce verdiği bir kararda, çalıştığı bankanın başka bir şubesine gönderilen işçinin talebi ele alındı. İşçinin önceki iş yerine yaklaşık 50 kilometre uzaklıktaki şubeye nakledilmesi ve işverenin bu değişikliğin gerekçesini ortaya koyamaması, kararın temel noktaları arasında yer aldı.

İŞVEREN NAKİL YETKİSİNİ SINIRSIZ KULLANAMIYOR

Söz konusu uyuşmazlıkta işçi, görev yaptığı şubeden başka bir şubeye gönderilmesinin çalışma koşullarında esaslı değişiklik oluşturduğunu savundu. İşçi, naklin objektif bir nedene dayanmadığını belirterek iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürdü ve kıdem tazminatı talep etti.

İşveren ise iş sözleşmesi ve personel yönetmeliği kapsamında nakil yetkisine sahip olduğunu savundu.

Yargıtay, işverenin nakil yetkisinin makul sınırları aşacak şekilde yorumlanamayacağına dikkat çekti. Kararda, bu yetkinin objektif ölçütlere ve dürüstlük kuralına uygun biçimde kullanılması gerektiği belirtildi.

KIDEM TAZMİNATI HAKKI DOĞABİLİYOR

Yargıtay, somut olayda işverenin nakil gerekçesini ispatlayamadığını ve yetkisini objektif biçimde kullandığını ortaya koyamadığını değerlendirdi. Bu nedenle işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin kabul edilmesi gerektiğine hükmetti.

Kararda, mahkemenin kıdem tazminatı talebini reddetmesinin doğru olmadığı belirtilerek kararın bozulmasına karar verildi.

HER İŞ YERİ DEĞİŞİKLİĞİ TAZMİNAT HAKKI DOĞURMUYOR

İşverenin çalışanı başka bir şubeye veya iş yerine göndermesi tek başına kıdem tazminatı hakkı doğurmuyor. Değişikliğin çalışma koşullarında esaslı bir farklılık yaratıp yaratmadığı, naklin gerekçesi ve iş sözleşmesindeki hükümler birlikte değerlendiriliyor.

Çalışma koşullarında esaslı değişiklik yapılması halinde İş Kanunu’nun 22’nci maddesindeki usule uyulması gerekiyor. İşçinin haklı nedenle fesih koşullarının oluşup oluşmadığı ise olayın özelliklerine göre belirleniyor.