Yargıtay’dan minibüs durakları için karar

Minibüs duraklarında araçların kalkış saatlerini, yolcu sırasını ve günlük işleyişi düzenleyen kahyalarla ilgili bir uyuşmazlık, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin kararıyla sonuçlandı. Bir minibüs durağında 15 yıl çalışan T.K., ücretlerinin ve diğer işçilik alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle iş mahkemesine başvurdu. Ancak davada, kahyanın işvereni olarak kimin sorumlu tutulacağı belirleyici oldu.

İŞÇİLİK ALACAKLARININ ÖDENMEDİĞİNİ İLERİ SÜRDÜ

T.K., fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanamadığını ve ücret alacaklarının karşılanmadığını öne sürerek iş sözleşmesini sona erdirdi. Kıdem tazminatının yanı sıra fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, ücret farkı ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etti.

Davalı taraf ise T.K.’nın kendi çalışanı olmadığını savundu. Kahyanın geçimini duraktaki minibüs esnafının verdiği günlük ödemelerle sağladığını, minibüs hattında çalışan esnaf tarafından seçildiğini ve bu nedenle davanın kendisine yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini istedi.

İLK MAHKEME DAVAYI KISMEN KABUL ETTİ

İş Mahkemesi, T.K.’nın çalışması karşılığında hak kazandığı ücretlerin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini feshettiği değerlendirmesinde bulundu. Mahkeme, kıdem tazminatı ile çeşitli işçilik alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davayı kısmen kabul etti.

Davalı tarafın istinafa başvurması üzerine dosyayı inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi ise tanık ifadelerine dikkat çekti. Tanıkların beyanlarında, kahyanın ücretinin durakta çalışan minibüs şoförleri tarafından ayrı ayrı ödendiğinin belirtildiği kaydedildi.

YARGITAY KARARI ONADI

Dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, davacı ile davalı arasında hizmet sözleşmesi bulunmadığına ve T.K.’nın ücretinin durakta faaliyet gösteren araç sahipleri tarafından ödendiğine ilişkin değerlendirmeyi esas aldı.

Kararda, yapılan işin niteliği ve çalışmanın gerçekleştiği yer dikkate alındığında işveren sıfatının duraktaki minibüs işletmecilerine ait olduğu belirtildi. Davanın yanlış tarafa yöneltilmesi nedeniyle davalı bakımından taraf sıfatının bulunmadığı sonucuna varıldı ve dava usulden reddedildi.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı temyiz üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından hukuka uygun bulunarak onandı.