Trump'ı savaşa Netanyahu mu ikna etti? Beyaz Saray’daki gizli plan sızdı!

New York Times’ın (NYT) hükümet kaynaklarına dayandırdığı habere göre her şey 11 Şubat’ta başladı. İsrail Başbakanı Netanyahu, Beyaz Saray’da Trump ve dar bir kadroya; Hamaney’in öldürülmesinden halk ayaklanmasına kadar uzanan iddialı bir plan sundu. Hatta masada, devrik Şah’ın oğlu Rıza Pehlevi’nin yeni lider olması bile konuşuldu. Trump, kurmaylarının tüm "Bu rejim değişikliği işi gülünç" uyarılarına rağmen Netanyahu’ya sadece "Bence bunu yapmamız gerekiyor" diyerek yeşil ışık yaktı.

NATO’YA 'YANIMIZDA DEĞİLDİNİZ' RESTİ

Savaşın dumanı tüterken Trump’ın Avrupa ile köprüleri atma noktasına gelmesi de işin tuzu biberi oldu. NATO Genel Sekreteri Mark Rutte ile Beyaz Saray’da yaptığı iki saatlik görüşmenin ardından Trump, müttefiklerini adeta topa tuttu. Truth Social hesabından "Bize ihtiyacımız olduğunda yanımızda değillerdi" diyerek sitem eden Trump, savaşa destek vermeyen NATO ülkelerini üsleri kapatmakla tehdit ediyor. İngiliz basını ise bu durumu Avrupa’nın ABD’den 'özgürleşmesi' için tarihi bir dönüm noktası olarak görüyor. Çünkü Avrupalı liderler artık 'dalkavukluk siyasetinden' vazgeçip kendi yollarını çizmeye başladı.

İsrail’in rejim değişikliği planında adı geçen Rıza Pehlevi, devrik İran Şahı Muhammed Rıza Pehlevi’nin en büyük oğlu ve sürgündeki veliaht prensi sayılıyor. 1979 Devrimi’nden bu yana ABD’de yaşayan Pehlevi, aslında laik ve demokratik bir İran vizyonuyla Batı’da lobi yapsa da İran içindeki gerçek karşılığı hep tartışma konusu oldu. CIA Direktörü Ratcliffe’in bu planı 'gülünç' olarak nitelemesi de Pehlevi’nin İran halkı nezdinde 45 yıl sonra bir kurtarıcı olarak görülme ihtimalinin düşüklüğünden kaynaklanıyor.

ÜCRETSİZ NÜKLEER YAKIT TEKLİFİ

Müzakereler sürerken Trump’ın damadı Jared Kushner’in İran’a sunduğu 'ücretsiz nükleer yakıt' teklifi aslında diplomatik bir tuzak olarak değerlendiriliyor. ABD, bu teklifle Tahran’ın nükleer programının gerçekten 'barışçıl' olup olmadığını test etmek istedi. Ancak İranlı yetkililerin bu teklifi 'onur kırıcı' bularak reddetmesi, Tahran’ın nükleer zenginleştirme hakkını egemenlik meselesi olarak gördüğünü bir kez daha kanıtladı.