Mühimmat stoklarında olası senaryolar: ABD’nin teknolojik üstünlüğü mü, İran’ın stok direnci mi?

Tel Aviv merkezli INSS verilerine göre, "Epik Öfke" ve "Aslan Kükremesi" operasyonlarının ilk 6 gününde 2 binden fazla hava saldırısı düzenlendi. Bu tempo, modern savaş tarihinin en yoğun bombardımanlarından biri olarak kabul ediliyor. Ancak askeri analistler, bu saldırı yoğunluğunun sürdürülebilirliğini sorguluyor. ABD, hassas güdümlü mühimmat (PGM) stoklarını hızla eritirken, Trump'ın savunma sanayii devleriyle (Lockheed Martin, Raytheon) üretimi artırmak için masaya oturması, "sınırsız kapasite" söyleminin arkasındaki lojistik baskıyı gözler önüne seriyor.

İSRAİL’İN HAVA ÜSTÜNLÜĞÜ VE İRAN’IN "ŞAHİD" KRİZİ

CENTCOM ve General Dan Caine'in raporları, İran’ın balistik füze ve "Şahid" tipi kamikaze İHA saldırılarında ilk güne oranla büyük bir azalma olduğunu teyit ediyor. Savaşın en maliyetli ve riskli kalemi "Hava Savunma" sistemleri haline geldi. CSIS uzmanı Mark Cancian, her bir Patriot önleyici füzesinin milyonlarca dolarlık maliyetine ve yıllık üretim kapasitesinin darlığına dikkat çekiyor. İran'ın ucuz maliyetli balistik füzelerini durdurmak için kullanılan bu pahalı sistemler, ABD envanteri üzerinde "tedarik baskısı" yaratıyor. Eğer İran, asimetrik saldırılarını uzun süreye yayabilirse, ABD'nin hava savunma stoklarında "kritik eşik" aşılabilir.

Savunma Bakanı Pete Hegseth, İran'ın Washington'dan daha uzun süre dayanamayacağını savunurken, analistler savaşın "yıpratma savaşına" dönüşme ihtimalini değerlendiriyor. ABD’nin daha düşük maliyetli mühimmatlara yönelmesi, operasyonun "uzun vadeli" bir kuşatmaya evrilebileceğinin sinyalini veriyor. Nihai sonucu, depodaki mühimmat sayısından ziyade; küresel tedarik zincirinin hızı, Trump yönetiminin savunma harcamalarına ayıracağı siyasi irade ve İran’ın coğrafi derinliğindeki gizli depoları belirleyecek.